In de oktober editie van het blad Luxity verscheen de volgende tekst over Wijnkopers de Bruijn en Dispuut Olifant met betrekking tot de Beaujolais Borrel. Lees de gehele editie op Luxity.nl
Bron: NOS (link)
Al bijna twee weken staken zo'n anderhalf miljoen mensen in de publieke sector in Zuid-Afrika, onder wie leraren, politieagenten artsen en verpleegkundigen. Inzet van de staking is een loonsverhoging van 8,6 procent. De regering wil nog altijd niet verder gaan dan 7 procent. De gevolgen van de staking zijn hard voelbaar, vooral voor de medische sector. Correspondent Tim de Wit doet verslag.
Bevallen op een matras op de grond; in de Ndlovu kliniek van de Nederlander Hugo Tempelman is het momenteel aan de orde van de dag. De kliniek in de township Elandsdoorn - zo'n drie uur rijden van Johannesburg - is de enige medische faciliteit in een straal van 200 kilometer die nog open is sinds het grootste deel van het Zuid-Afrikaanse medisch personeel in staking is gegaan.
De kliniek wordt overspoeld met hoogzwangere vrouwen, ernstig zieke HIV-patiënten en zelfs mensen met schot- en steekwonden. "We hebben nauwelijks de capaciteit om al deze mensen te helpen. Maar we kunnen ze ook onmogelijk wegsturen. Dat doe je niet", zegt Tempelman.
Geweigerd
Katlego is 30. Ze is net bevallen van haar dochtertje. Ze woont maar liefst 120 kilometer van de Ndlovu-kliniek vandaan, maar werd in hoogzwangere toestand bij verschillende ziekenhuizen geweigerd. "Ik was zo blij dat ik hier terecht kon." Haar dochtertje maakt het goed.
Verschillende andere moeders daarentegen wandelen buiten nerveus rond in afwachting van de arts. Die onderzoekt of hun babytjes gezond zijn. "Ik ben ontzettend boos dat er nog steeds gestaakt wordt. Wij worden daar nu het slachtoffer van", zegt Katlego. Toch vindt ze het vooral de schuld van de regering en niet zozeer van de stakers. "De president heeft het zo ver laten komen. Als hij eerder over de brug was gekomen, was dit allemaal niet nodig geweest."
Gewoon doorwerken
Haar arts, Robert Moraba, is het daar niet mee eens. Moraba is één van de weinige Zuid-Afrikaanse artsen die gewoon doorwerkt. "Ik heb geen begrip voor de staking. Als arts is het je ethische plicht om gewoon door te werken. Je kunt het niet laten gebeuren dat patiënten als gevolg daarvan doodgaan."
Voor Tempelman is het daardoor roeien met de riemen die hij heeft. Normaal gesproken bevallen er twee vrouwen per dag in de kliniek. Gisteren waren dat er 21. "We hebben ook de financiële middelen niet om dit aan te kunnen; we zijn afhankelijk van grote donoren, we zijn geen staatsziekenhuis. En ik denk niet dat het zin heeft om na de staking bij de overheid aan te kloppen om al die kosten die we nu maken terug te krijgen."